Bir dua bir yeminken dilimizde

Heyhat aşk şimdi yine hüzün demi (?)

Umut fidanları baharda serin yağmur sularına hasretken

Bu katran sağanağına hükmeden vefasız yürek

Söylesene senin değil mi?

Dilsiz yüreğim çığlık çığlığayken,

Susma! Şimdi susma! Ne olur Konuş!

Umudumun kıblesi umurumsum

Umurum az da olsa umurundaysa

Bir şeyler söyle, konuş ne olur Susma!

 

Sana benden, bana senden başkası haram günlerde

Aşkımızın ebemkuşağında sallanırken biz

Karanlıklara hançer güneşimizin saçlarına

Işıl ışıl yıldızlar gibi astığımız hayallerimiz vardı ya?

Neden Maviyken Kızıla Buladın?

Şimdi Neden? Nasıl Yapabildin? Demeyeceğim

Ama Sen sevda çiçeklerimizi de haram fırtınalarla biçip

Bir kıyamet gibi yer ile yeksan ettik den sonra

O muhteşem hayallerimiz den,

Kahramanları biz olan mutlu düşlerimizden

Şimdi kırıntısı dahi kaldıysa hüznünde mi?

Ben sana en mavisinden kul köle bir sevdayken

Yüreğini kör, vicdanını sağır edip gidişin aklımdan çıkmıyor!

Susma, eğer korkmuyorsan, bari onu söyle!

Gözlerini kapattığında Gözlerinin gözlerimde yaktığı ateşin

Gönlüme Hâlâ alev alev aktığını hissedebiliyor musun?

Orada mıyım? Görebiliyor musun?

Dinmeyen gözyaşlarımla hüznünde miyim?

Adın artık kalbime uğramayan kanımın en kırmızı hali

Hüzün demiyim? Hüznüm demisin? Bilmiyorum

Ve duyduğum bu kıpkızıl acı

Kendime mi? Sana mı? Bilemiyorum…
Belki de bilmek istemiyorum!

Aşk maviye yine küstü, şimdi de senin sayen de

Maviler kavrulmuş, çöl rengi bir hüzün demi

Onu da bilemiyorum…

Seviyor muyum? Sevmiyor muyum?

Hüznünde miyim? Hüzünde misin?

Ama bildiğim, emin olduğum bir şey var ki

Artık sen o zamanlar ki sen değilsin

Ben buna rağmen yüreğimde yaşattığım

Senin o zamanlar ki sen halini

Sendeki ben ‘in ardı sıra Fatiha okurken bile

Hâlâ… Deliler gibi…

Çok… HHemde çok seviyorum!

Zeki YÜNCÜOĞLU

25- 27 Mayıs 2009 (Taslak)

İskenderun